Van de Jungle tot de Afrikaanse ijskappen
Na 2 acclimatisatie tochten werd het tijd voor de Kilimanjaro. Van veraf hebben we de Kilimanjaro de laatste tijd veel kunnen waarnemen vanuit verschillende hoeken. Alles moet je hier organiseren en in het bijzijn van een lokale gids ondernemen. Het liefste zou ik met 2 ijsbijlen de restanten van de gletscher zelfstandig omhoog klauteren. Misschien een nieuw idee?? Voor deze tour werken we samen met Impatiens tours. We gaan zonder dragers via de Marangu-route. Toch nog om onze eigen spullen te dragen, vonden wij in ieder geval wel zo mooi en de meest eerlijke en pure vorm. Dat moet iedereen natuurlijk voor zichzelf uitzoeken hoe diegene de berg beklimmen wilt.
Marangu Gate – Mandara hut
De laatste nachten hebben wij in het Park vieuw Inn hotel overnacht. Viggo is ook gearriveerd een Noor die ik leerde kennen wederom op de flanken van de Pico de Orizaba in Mexico. Hij zal ook meegaan de Kilimanjaro op. Vanuit hier vertrekken wij met Nixxon onze gids en zijn hulp Joshua naar de Marangu gate, de poort waar wij beginnen met lopen. Er zijn verschillende routes op de Kilimanjaro en iedere route heeft zijn eigen startpunt in de vorm van een poort. Na een 1,5 uur rijden vanuit Moshi komen wij aan bij de poort. Hier worden de formaliteiten afgehandeld en doordat wij zonder dragers gaan komt er een veiligheidsbeambte met wat sterren op zijn schouders naar ons toe. Hij begint ons vragen te stellen of we bekent zijn met de risico’s van het gaan zonder dragers en moeten een brief opstellen waarin wij vertellen dat we bekend zijn met de risico’s en dat we dit totaal uit eigen wil doen. Het klingt als een grap maar het moest echt. Wij stellen dan ook de brief op en vermelden duidelijk dat wij dit zonder dragers gaan doen, ervaring hebben en totaal uit eigen wil. Na deze formaliteit afgehandeld te hebben gaan wij onder de poort door opweg naar het Horombo kamp.
Een mooie wandeling door de Jungle, met af en toe een aap die voorbij slingert komen wij aan in het kamp. Het is een prima pad en nog moeilijk voor te stellen dat we naar de Kilimanjaro gaan.
Aangekomen bij het Mandara kamp krijgen wij onze hut toegewezen en maken nog een korte wandeling naar een kleine krater dichtbij. Van Joshua krijgen we wat kokend water voor onze droogvoer zakken en gaan vroeg slapen.
Mandara huts – Horombo huts
De volgende dag staat een lange wandeling van het Mandara kamp naar het Horombo kamp op het programma. Het is een prachtige wandeling waarbij je de omgeving duidelijk ziet veranderen. Het is het gedeelte waar je uit de Jungle gaat en in een gebied terechtkomt wat meer open is. Ook hier hebben we een goed pad en komen in de middag aan in het Horombo kamp met zijn karakteristieke hutten.
In het Horombo kamp krijgen wij ook de eerste beelden van de Kilimanjaro te zien. En nemen dan ook de tijd om deze te bestuderen.
Horombo huts – Kibo huts
Na een welverdiende nachtrust maken wij ons weer gereed voor een volgende wandeling; naar het Kibo kamp op 4700 meter. Wederom een prachtige wandeling. Aan de rechterkant zien wij de Mawenzi peak. Een prachtige berg die onze aandacht trekt. Onderweg vullen we voor de laatste keer water uit een stroompje.
Wanneer we dichter bij het Kibo kamp geraken begin ik de hoogte te voelen. Samen met Viggo lopen we wat achterop. Over het gehele pad lopen continue dragers de berg op en af met allerlei spullen. Dragers met complete toiletten en kunstbloemen om de tafel te dekken voor de toeristen hebben wij echt gezien. Zijn wij meer dan blij dat wij onze spullen zelf dragen.
In de middag komen wij het Kibo kamp binnen gelopen en komen al langzaam in de stemming. Er komen ook mensen omlaag die van boven komen. Sommige nog fit en sterk anderen strompelend en ondersteund door meerdere gidsen komen omlaag. Wij gaan naar onze hut en bereiden ons voor op de nacht. Na wat pasta’s, ORS en andere mineralen naar binnen te hebben gewerkt duiken wij in onze slaapzak en proberen te slapen.
Kibo huts – Kilimanjaro 5895m
Ik sta op, het is middernacht, niet top geslapen maar mag niet klagen. Voel mij redelijk fit. Aankleden wat eten en warms drinken. We zitten in een hut dus hebben niks te klagen. Na wat voedsel naar binnen te hebben gewerkt maken wij ons voor de hut gereed en gaan op pad naar de Kilimanjaro. Over een pad, rotsen en blokken terrein komen wij hogerop. Wij halen verschillende groepen in. Onderweg word het kouder. De gids zegt ik heb nog een extra donsjas mee voor degene die interesse heeft. Michael zegt; Ik denk dat ik er gebruik van ga maken. Even krijg ik kortsluiting en vraag mij af waar zijn donsjas dan is? Heeft ie niet meegenomen. Ah vandaar dat ie zo’n lichtgewicht rugzak bij heeft. Maar goed, doorgaan. Het tempo ligt hoog en zetten goed de pas erin. Voor Gillman’s point heb ik het even ‘zwaar’ en vraag mij af hoe lang het nog duurt. Allemaal gedachtes en emoties waar je op dat moment niks aan hebt. Steek die energie in het focussen waar je mee bezig bent, anderen helpen bijvoorbeeld, afleiding zoeken. Aangekomen op Gillman’s point nemen wij een korte rust en gaan verder richting Stella point.
Sneeuw en ijs komen tevoorschijn. Er ligt een goed pad. De eerste lichtstralen komen op. Wat een prachtig gezicht. Door de vermoeidheid en de inspanning komt er een gevoel van tranen in mij op. Maar ze komen niet.. We gaan verder ik loop iets achterop met Joshua. Op Stella point komen we weer samen. Ook alle andere Kilimanjaro-aspiranten komen op dit punt samen van bijvoorbeeld de Machame route. Een file van hoofdlampjes. Toerisme. Maar goed ik doe er zelf ook aan mee. We zetten de pas door en niet veel later komen wij op de Kilimanjaro zelf aan. Wat een prachtig uitzicht. Het is koud, we kunnen ver kijken en verbazen ons erover hoeveel sneeuw en ijs er nog ligt.
Kilimanjaro 5895m – Horombo huts
Na een kwartiertje op de top te hebben gestaan gaan wij weer naar beneden. Viggo, de noor, heeft een sleetje meegenomen en wil van de Kilimanjaro afglijden (waar het kan dan). Hij vind een passend stukje om vanaf te glijden. Wij kijken aandachtig toe hoe de Noor omlaag glijd. Hij is bezig met de Vulcanic 7 Summits (7 hoogste vulkanen van de wereld per continent). Wij dalen verder af en ik loop in mijn eigen tempo omlaag. In het Kibo kamp treffen wij elkaar weer en na een korte rust pakken wij onze spullen in en dalen verder af naar het Horombo kamp.
Onderweg vullen wij nog water uit een beekje en aangekomen in het Horombo kamp nemen wij een goede en welverdiende rust.
Horombo huts – Marangu gate
De laatste wandeling van de Tanzania Expeditie. In 1 keer van het Horombo kamp naar de Marangu poort een lange wandeling van aardig wat kilometers. Redelijk vermoeid maar zeer trots komen wij aan bij de poort en omhelzen elkaar. Het waren lange dagen, zeker voor het voetenwerk. Nu wacht ons een rit terug naar Moshi en een welverdiende Kilimanjaro Bier!!
Het was een bijzondere tijd in Tanzania een prachtig land. Ik heb zeker de motivatie om nog is bergen te ontdekken op dit prachtige continent!
