Pizzo Nero via de Zuidgraat – Een wild alpien avontuur
Onlangs beklom ik samen met een klimpartner de Pizzo Nero via de zuidgraat – voor mij inmiddels de tweede keer. Deze route biedt een perfecte mix van toegankelijkheid en avontuur: een korte aanloop, maar eenmaal op de graat bevind je je in een ruige, ongerepte omgeving.
Je treft hier geen boorhaken of ingerichte standplaatsen aan — alles moet zelf worden afgezekerd. Het vraagt om creativiteit, route-inzicht en vertrouwen in jezelf, materiaal en klimpartner. Precies wat een alpiene beklimming zo bijzonder maakt.
Wat deze route extra mooi maakt, is de afwezigheid van drukte. Hier kom je eerder steenbokken dan andere klimmers tegen. De uitzichten onderweg zijn ronduit spectaculair: Tessin, Wallis en de Berner Alpen ontvouwen zich rondom je in volle glorie.
Een absolute aanrader voor wie op zoek is naar een authentiek alpien avontuur, weg van de massa.
Route-informatie
- Niveau: ZS-, UIAA 4 (traditioneel, alles zelf afzekeren) Gemiddelde rotskwaliteit
- Duur: circa 7 uur (parkeerplaats naar parkeerplaats)
- Hoogtemeters: 500
- Materiaal: Uitrusting voor rots, eigen standplaats bouw. Terrein leent zich zeer goed voor Camm’s 0.3-2, voor nuts is het geen ideaal terrein. Ook schlinges komen goed tot hun recht. De route kan goed in bergschoenen beklommen worden wanneer je dit beheerst. 50 meter touw.
- Hutten in de buurt/overnachtingsmogelijkheden: Op 1 van de parkeerplaatsen rondom de Nufenenpass, Accomodaties in Val Bedretto of Goms
🗺️ Gekozen route:
Vertrekpunt is de laatste haarspeldbocht aan de Tessiner kant van de Nufenenpas, vlak vóór het hoogste punt van de pas. Hier bevindt zich een parkeerplaats waar je de auto kwijt kunt.
Vanaf hier is de zuidgraat al goed zichtbaar. Je steekt de weg over en volgt een pad in noordoostelijke richting. Dit pad is niet overal even duidelijk, maar leidt je naar een klein meertje dat als oriëntatiepunt dient.
Vanaf het meertje ga je in oostelijke richting verder over grashangen en blokken terrein. Dit stuk is ongebaand, maar goed te doen. Je houdt koers naar de duidelijke opening vóór de eerste toren van de graat — dit markeert het begin van de klimroute.
De rest van de graat wordt over de 5 verschillende torens geklommen.
De afdaling vanaf de top gaat in de richting van de Gonerlilücke. Vanaf de top word er eerst in noordelijke richting, en al snel in westelijke richting afgeklommen over blokken terrein in 2de/3de graads rots. Vanaf de Gonerlilücke loop je in zuidelijke richting weer naar de parkeerplaats. Zoek weer het kleine meertje op van de heenweg. Vanaf daar kom je weer op het pad.
Bijzonderheden: Tussen de meeste torens zijn mogelijkheden om de graat te verlaten. Deze uitgangen bevinden zich voornamelijk aan de westzijde.
Let op: Dit was onze route op basis van de omstandigheden van die dag. Alpiene en/of weersomstandigheden kunnen een route doen veranderen.
🧗♂️ Zuidgraat van de Pizzo Nero via 5 torens
1️⃣ Eerste toren
We staan voor de eerste toren, al oogt het meer als een brede rotsformatie met veel gras ertussen dan als een klassieke toren. Camm’s en bandschlingen zijn gereed. Ik begin met voorklimmen. De rotskwaliteit is hier wat minder, dus ik klim geconcentreerd en rustig. De passages zijn voornamelijk II-III graads klauterwerk.
Het is belangrijk om het touwverloop goed te organiseren vanwege het blokachtige terrein. Er zijn meerdere mogelijkheden om omhoog te komen. Bovenin bevindt zich een standplaats: enkele oude slings en reepschnüre rond een soort van blok.
Eenmaal aangekomen maak ik stand en zeker mijn klimpartner. Na aankomst verdelen we het materiaal en dalen we kort af — een korte abseil kan hier, maar afklimmen of verkort touwtechniek kan ook. Daarna verandert het terrein: het wordt smaller en begint op een echte graat te lijken. Om en om maken we stand, dalen opnieuw iets af en komen bij de tweede toren.
2️⃣ Tweede toren
Na een korte pauze gaan we verder aan verkort touw tot aan de plaats waar we beginnen met klimmen. We lopen een soort geultje omhoog en gaan dan naar rechts — een stand maken is hier niet mogelijk, dus we zekeren vanaf het lichaam.
Ik klim voor en volg een mooie spleet rechts in de rotsplaat. De spleet biedt uitstekende mogelijkheden voor verschillende formaten camm’s. Tegen het einde traverseer ik naar links, richting een kleine graat. Hier vind ik een klein blok dat geschikt is als standplaats.
De plaat zelf biedt meerdere klimopties. Bij de stand doen we een korte materiaaloverdracht en dalen weer iets af. Het terrein blijft afwisselend, met korte passages op en neer. Er zijn een paar mooie klimpassages. Dan verschijnt de derde toren.
3️⃣ Derde toren
Onderaan maken we een standplaats. De toren wordt gevormd door een fraaie plaat met diepe spleten — mooie klassieke “Rissen”. De klim wordt hier iets technischer, tot maximaal graad IV.
Bovenaan de plaat bereik ik een blok waar ik een goede stand maak en mijn partner zeker. Daarna klim ik het volgende stuk verder, een smallere graat. Aan het einde daarvan kom ik opnieuw bij een blok met oude slings en touwen: dit is zowel een standplaats als een abseilpunt.
Na de materiaaloverdracht maken we ons gereed voor de abseil, die kort en licht overhangend is — leuk terrein. Na de abseil maak ik opnieuw stand.
We vervolgen onze weg via een markante doorgang tussen de rotsen — als een kleine poort. Dit leidt naar een blokgraat met snel terrein en voldoende zekeringsmogelijkheden. Verderop klauteren we gestaag verder. Het terrein is op en neergaand en voert ons naar de vierde toren. Voor de 4de toren moet er kort worden afgedaald.
4️⃣ Vierde toren
Deze toren is relatief eenvoudig. We blijven aan verkort touw, maar blijven alert — de rotskwaliteit is hier slechter, met veel gras tussen de rots.
We starten links onderaan en volgen een diagonale lijn rechts omhoog, waarna we weer naar links gaan tot aan het hoogste punt van toren vier. De passages zijn niet moeilijk, maar vragen oplettendheid.
Boven aangekomen dalen we weer iets af. Voor ons ligt nu de vijfde en laatste toren — de top van de Pizzo Nero.
5️⃣ Vijfde toren — Top
We maken een stand aan een blok links onderaan. De beklimming gaat via verschillende spleten aan de linkerkant van de toren. Ik klim voor en kies een diagonale lijn naar rechts omhoog, steeds de spleten volgend.
Af en toe kom ik losse stenen tegen, maar het blijft goed te doen. Er zijn voldoende mogelijkheden om te zekeren, al merken we dat ons 40-meter touw net aan wat kort is voor een ideale lengte. De laatste meters gaan we aan lopend touw verder.
Boven maak ik stand op de top van de Pizzo Nero (2904 m). Mijn partner volgt, en eenmaal boven feliciteren we elkaar. Het uitzicht is adembenemend — een panorama over Tessin, Wallis en de Berner Alpen. We nemen een halfuur de tijd om het uitzicht te bewonderen. Een zeer geslaagde dag op de Pizzo Nero!
Na de pauze beginnen we aan de afdaling. We klimmen af in noordelijke richting, maar buigen al snel westwaarts af. Het terrein bestaat uit blokachtig terrein, graad II–III, waar we aanvankelijk nog aan verkort touw gaan.
Al snel doen we de gordels af en dalen verder te voet af over los gesteente. Via enkele sneeuwvelden glijden we naar beneden — een leuke afsluiter van de tocht.
We komen uit vlakbij de Gonerlilücke en volgen vanaf daar in zuidelijke richting het terrein terug naar het meertje dat we op de heenweg passeerden. Vanaf het meertje vinden we opnieuw het pad naar de parkeerplaats bij de haarspeldbocht aan de Tessiner zijde van de Nufenenpas.
I just finished reading your adventure on the Pizzo Nero, and wow, the views and challenges sound incredible! By the way, if any gear shopping comes to mind, I found Suplery, a great marketplace! They help track your climbing gear inventory for free and offer free delivery on pro products when buying directly from suppliers!