Wanneer de passen in Zwitserland opengaan, bieden zich weer diverse mooie mogelijkheden aan om te toerskiën. Veel passen liggen rond de 2000 meter, wat in mei en juni nog volop sneeuwplezier kan opleveren. In dit verslag neem ik je mee op een prachtige skitour vanaf de Gotthardpass.
Route-informatie
- Niveau: WS+, Pizzo Lucendro & Fibbia
- Duur: circa 5 uur 30 minuten
- Hoogtemeters: 1345
- Materiaal: Complete skitouren uitrusting, lichte stijgijzers en een kleine pickel kunnen handig zijn
- Hutten in de buurt: Rotondohut (vanaf Realp, schutzraum gesloten in Juni), omgeving Gotthardpass biedt overnachtingsmogelijkheden. Eventueel overnachten in voertuig op de parkeerplaats
Gekozen route
Vanaf de Gotthardpass ga je in zuidwestelijke richting naar de col op 2642 meter hoogte. Deze col ligt zuidoostelijk van de Pizzo della Valletta, die 2726 meter hoog is. Onderweg passeer je een windmolen en zijn er verschillende doorgangen mogelijk. Vanaf de col daal je af naar Passo di Lucendro. Vanaf hier is het weer omhoogvellen naar Pizzo di Lucendro via verschillende spitzekehren. Aan de voet van de westelijke topgraat is het skidepot, waarna je te voet verder gaat naar de top.
Vanaf de top ga je terug naar het skidepot, vanaf daar daal je af naar Passo di Lucendro. Vervolgens weer omhoogvellen over de aansluitende graat in noordoostelijke richting. Een passage van ongeveer 20 meter moet je je ski’s even op je rug dragen (afhankelijk van de condities). Boven aangekomen op een naamloze top, vlakbij een Madonna-beeld. Daarna vervolg je in westelijke richting naar de Fibbia, over de graat of onderlangs via de noordzijde van de naamloze top. Door naar de Fibbia, die bij helder weer een prachtig uitzichtpunt biedt. De afdaling van de Fibbia naar de Gotthardpass kent meerdere varianten.
Let op: dit was mijn route op basis van de omstandigheden van die dag. Lawine-, alpiene en/of weersomstandigheden kunnen een route doen veranderen.
_____________________________________________________________________________________________________
Start bij de Gotthardpass
Vanmorgen vroeg arriveerde ik bij de Gotthardpass. Het was mistig, wat voor mij een mooie gelegenheid was om nog even een paar uurtjes slaap te pakken — rust kan ik altijd goed gebruiken. Toen ik wakker werd en uit mijn verlengde VW Caddy keek, zag ik zonnestralen en een blauwe lucht. Ik maakte mijn ski’s gereed en begon aan de skitour.
Het was druk op de Gotthardpass: veel verkeer, fietsers en dagjesmensen. Mijn route ging richting Pizzo Lucendro en de Fibbia. Er lagen veel sporen in de sneeuw en in het begin was het even zoeken naar de meest logische route. Die vond ik al snel, waarna ik zicht kreeg op de col onder de Pizzo della Valletta. Het sneeuwdek was inmiddels aardig zacht.
Het stuk voor de col is zeer steil terrein. Gelukkig lag er een mooi spoor omhoog. Het was dan ook een voordeel dat ik wat later was begonnen: de sneeuw was precies goed, niet te hard en niet te zacht — ideaal om omhoog te vellen. Op de col aangekomen kreeg ik zicht op de Pizzo Lucendro. Ik deed mijn vellen af en skiede omlaag naar Passo di Lucendro, een leuke, niet al te lange afdaling over nog harde sneeuw.
Bij Passo di Lucendro deed ik de vellen weer onder en ging omhoog naar de Pizzo Lucendro. Onderweg kwam ik in gesprek met een Oostenrijker die dezelfde kant op ging. We trokken samen verder en wisselden wat algemene bergverhalen uit. Na een aantal spitzenkehren bereikten we de topgraat, waar we een skidepot maakten. Vanaf hier gingen we verder met stijgijzers en pickel naar de top.
Op de graat was het druk, vooral met Italianen en Zwitsers uit Tessin. De graat is hier en daar wat smal en heeft wechten aan de zuidzijde, maar er lag een prima spoor. Al snel stonden we op de top.
Vanaf hier ontvouwde zich een prachtig uitzicht over vele bergregio’s in de Alpen: van de Urner tot aan Tessin, en van Wallis tot aan de Bündner bergen. Een fantastisch panorama. Na wat foto’s te hebben gemaakt daalden we weer af naar het skidepot en vervolgens naar Passo di Lucendro. Een leuke, niet te lange afdaling die je bij dit soort warme dagen beter niet te laat op de dag maakt.
Bij Passo di Lucendro gingen de vellen weer onder en vervolgde ik in noordoostelijke richting de graat naar de Fibbia. Er lag een mooi spoor, en andere tourskiërs hadden zelfs hun hond meegenomen, compleet met skibril!
Op de graat is er één passage waar de ski’s even op de rug moeten — geen grote technische moeilijkheden. Verderop kwamen we aan op een topje met een Madonna-beeld; dit was nog niet de Fibbia. De Oostenrijker en ik namen hier afscheid. Hij daalde af, ik ging verder naar de Fibbia. Onder de noordzijde van de naamloze top daalde ik af, waarbij ik zoveel mogelijk hoogte probeerde te behouden richting de Fibbia. Toen het steiler werd, gingen de vellen nog één keer onder, en even later stond ik op de Fibbia, met weer een prachtig uitzicht.
Na een tijdje op een rots te hebben gezeten, daalde ik af: eerst in noordwestelijke richting, en daarna weer terug via dezelfde route naar de Gotthardpass.
Een prima, afwisselende skitour, ideaal voor later in het seizoen en met een acceptabele moeilijkheidsgraad!
